توربولانس پرواز اغلب خلبان‌ها ترجیح می‌دهند در شرایط توربولانس و اغتشاش هوا پرواز نکنند. اما تک تکان‌ها معمولا همیشه با پروازها شروع می‌شوند. توربولانس‌ها برای خلبان‌ها دو مشکل عمده ایجاد می‌کنند که عبارتند از کاهش کنترل پرواز و افزایش تنش بر روی هواپیما. توربولانس شدید می‌تواند هواپیما را بیش از حد و یا یک بال را بسیار شدید بالا ببرد یا حتی با تغییر زاویه حمله هواپیما را به واماندگی دچار نماید. چنین توربولانسی می‌تواند بار حاصل از فشار تند باد آنی را آنقدر افزایش دهد که بعضی از قسمت های هواپیما را بشکند و یا خم کند. برای مقابله با اولین مشکل یعنی کاهش کنترل هواپیما باید سرعت را افزایش داد تا هواپیما را سریعتر کنترل کرده و برای مقابله با مشکل دوم یعنی افزایش فشار و تنش روی هواپیما باید سرعت هواپیما را کاهش داد تا اثر ناگهانی تند باد آنی را کاهش داد. لذا باید حد وسط را انتخاب نمود. در این حالت قانون اجرایی واقعی که اغلب خلبانها هنگام مواجهه با توربولانس به کار می‌بندند، اين است كه سرعت هواپیما را 5/1 برابر بیش از سرعت واماندگی و كمتر از سرعت مانور هواپيما تنظیم می‌کنند، تا اولا هواپیما استال نشود و ثانيا بالهای آن نیز فشار وارده را تحمل نمايد. توربولانس مکانیکی کاملا نزدیک نا همواری‌ها و رشته کوهها اغلب بسیارشدید و مخرب است. خلبان با پرواز در سطح بالا تر از سطح توربولانس می‌تواند از برخورد با آن اجتناب کند.